De training is gestart

Training Marathon des Sables

3 april 2026. De start van de Marathon des Sables lijkt snel dichterbij lijkt te komen. Ik heb nog 7 maanden om me voor te bereiden op de zwaarste sportieve uitdaging van mijn leven tot nu toe. Van veel van jullie krijg ik de vraag “Maar hoe train je daar dan voor?”. En die vraag stel ik mezelf natuurlijk ook, dus bij deze meer inzicht in mijn training voor de Marathon des Sables 🙂

Over de afgelopen jaren heb ik een manier gevonden die voor mij werkt om me voor te bereiden voor iets wat ik nog nooit gedaan heb. Om te beginnen bedenk ik wat er zwaar of moeilijk aan een race is. Bij de MdS komen natuurlijk als eerste twee dingen in me op: de afstand (250 km) en de hitte.

Van bankzitter naar 6 marathons

Ok, eerst de afstand. Thuis kan ik prima op afstand trainen. Geen 250 kilometer misschien, maar kilometers maken kan overal, dus mijn huiswerk is duidelijk. Helaas moet ik wel aan mezelf toegeven dat ik na mijn laatste race in december 2023 toch in een flink sportdal terecht kwam. Een bekend fenomeen bij veel sporters: het doel is bereikt en de motivatie is ineens ver te zoeken. Soms wordt dit ook wel het Akrasia-effect genoemd. 

ἀκρασία betekent in oud Grieks letterlijk ‘gebrek aan zelfbeheersing’ en het Akrasia-effect betekent dan ook simpel gezegd dat je tegen beter weten in iets toch niet doet. Zoals niet hardlopen maar wel tv kijken, ook al weet ik dat ik eigenlijk beter kan gaan hardlopen. 

Dit gevoel heb ik wel eerder gehad, maar nooit eerder zo sterk als na december 2023. Pas toen ik er serieus over begon na te denken of de MdS iets voor mij zou zijn, begon de motivatie weer terug te komen. Dat houdt wel in dat ik in een hele korte tijd heel veel moet opbouwen. Ik heb er vertrouwen in dat dat lukt, maar het wordt wel even doorbijten.

Overwinningen op jezelf gaan vooraf aan overwinningen op je omgeving

Woestijnhitte

En dan uitdaging 2: de hitte. Want in de woestijn is het overdag heel heet en ‘s nachts heel koud toch? Dat heb ik ooit geleerd. Maar hoe warm en hoe koud dan? Na wat uitzoekwerk en verschillende edities van de MdS te hebben onderzocht, blijkt dat de temperatuur overdag waarschijnlijk tussen de 40 en 60 graden zal zijn. Dat is best warm. Als het in Nederland 37 graden is, dan vind ik al echt heel warm. Maar 37 graden in Nederland is ook weer anders dan 37 graden in Spanje: in Spanje is het over het algemeen wat beter uit te houden, ook al is de temperatuur gelijk. De lucht is dan droger. In de Sahara zal het ook wel droog zijn, dus dat is wat dit betreft een pluspunt 🙂

Trainen voor 40-60 graden

Maar 40 tot 60 graden is nog steeds best warm. Hoe kan ik daar nou op trainen? Er komen allerlei ideeën uit mijn vrienden- en kennissenkring: als het 30 graden is gaan hardlopen met mijn winter outfit: een lange broek, een warme jas en handschoenen aan. Misschien zelfs nog een muts op. Of een hardloopband in de sauna neerzetten. Of vooraf nog een paar keer naar Marokko reizen om te acclimatiseren. 

De meeste van die ideeën zijn niet heel realistisch (voor mij), maar wat ik in ieder geval wel doe is elke warme dag die nog komt gebruiken om op het heetst van de dag te gaan hardlopen. Gelukkig was ik een paar weken terug op vakantie op Rhodos tijdens een hittegolf en kon ik nog twee keer een stukje hardlopen in de volle zon met 45-50 graden. 

Ook heb ik TNO nog gemaild om te vragen of ik gebruik kon maken van hun klimaatkamer, maar helaas kreeg ik daarop het antwoord dat ze daar niet aan mee wilden werken. Dus voorlopig blijft het bij hardlopen op de warmste dagen.

Veel huiswerk!

Dat ik nog werk te doen heb wat betreft de afstand en de warmte is duidelijk, maar dat is pas het begin: alleen daarmee kom ik er niet.

Bij de MdS speelt er nog meer mee: de hoogtemeters (ja, er zijn in de Sahara meer heuvels en bergen dan ik in regio De Meern tegenkom), de verschillende soorten zand waar ik over (of in veel gevallen: doorheen) loop, en ook de zandstormen waar ik bijna gegarandeerd mee te maken krijg. Ook mijn voeding, zowel onderweg als in het kamp, en mijn drinken, mijn kleding, mijn uitrusting, de rugzak waar alles in moet. Daarnaast ben ik ‘zelfvoorzienend’: alles wat ik nodig heb voor de 6 dagen, draag ik bij me vanaf de start. Inclusief slaapmat en slaapzak. In mijn volgende blog vertel ik meer over hoe ik me op die uitdagingen probeer voor te bereiden.

Ik heb veel huiswerk, en ik krijg een glimlach op mijn gezicht als ik er aan denk 🙂

———————————————–

Lopen voor de Hersenstichting

Een belangrijke reden dat ik deelneem aan de Marathon des Sables, de ‘toughest footrace on Earth’, is om aandacht te vragen voor (zeldzame) hersenaandoeningen en geld in te zamelen voor de Hersenstichting.

Van dichtbij heb ik meegemaakt hoe een zeldzame hersenaandoening mijn moeder uiteindelijk heeft doen besluiten om euthanasie te plegen. Ik heb ervaren dat de impact op de levens van de ‘zieken’ en ook de familie en vrienden daar omheen heel erg groot is.

Met mijn deelname draag ik bij aan onderzoek naar zeldzame hersenziekten, betere behandelingen en hopelijk tot medicijnen die de ziekten kunnen genezen of stoppen. Elke gedoneerde euro brengt ons dichter bij oplossingen en geeft mensen met hersenaandoeningen meer kwaliteit van leven.

Draag jij ook bij? Volg dan deze link en doneer via mijn actiepagina:

https://www.voordehersenstichting.nl/fundraisers/richardlangerak